Veliki broj IT kompanija, a i drugih kompanija koje sprovode projekte istraživanja i razvoja, i dalje nije upoznat sa poreskom regulativom koja se tiče priznavanja troškova istraživanja i razvoja i kakav to uticaj ima na osnovicu poreza na dobit pravnih lica.
Naime, član 22g Zakona o porezu na dobit pravnih lica propisuje da se kao rashod u poreskom bilansu obveznika mogu priznati, u dvostruko uvećanom iznosu, troškovi koji su neposredno povezani sa istraživanjem i razvojem koje obveznik obavlja u Srbiji.
Ovo znači da navedena pravna lica imaju mogućnost da im se u poreskom bilansu prizna duplirani iznos rashoda koji nastane u vezi sa aktivnostima istraživanja i razvoja.
Istraživanjem se smatra originalno ili planirano istraživanje preduzeto u cilju sticanja novog naučnog ili tehničkog znanja i razumevanja, što znači da je potrebno sistemski raditi na istraživanju, dok se slučajno otkriće ili saznanje ne bi moglo kvalifikovati kao istraživanje u smislu ovog poreskog podsticaja.
Sa druge strane, razvojem se smatra primena rezultata istraživanja ili primena drugog naučnog dostignuća ili dizajna proizvodnje novih značajno poboljšanih materijala, uređaja, proizvoda, procesa, sistema ili usluga pre pristupanja komercijalnoj proizvodnji ili korišćenju.
Uslov sticanja ovog prava je da se projekat istraživanja i razvoja obavlja u Srbiji.
Projekat se smatra obavljenim u Srbiji ukoliko najmanje 90% svih zaposlenih koji su angažovani na poslovima istraživanja i razvoja svoje aktivnosti obavlja na teritoriji Srbije.
Ovaj tekst ne predstavlja pravni savet, već stav autora.
Autor: Stefan Petrović, advokat.
